Hotarunohaka's Blog

Just another WordPress.com weblog

თეატრის მტვერი


თეატრის მტვრიან კუთხეში უპატრონოდ ყრია ძველი ბათინკები და ყოველი სპექტაკლის დასასრულს ფილტრაციას თვითონ იკეთებს.. ბოლო რიგის ხავერდისფერ სკამზე ვზივარ. სიგარეტის კვამლში გახვეული დანისლული მელანდება სახე. გული ისევ ისე მიცემს, როგორც პირველ სპექტაკლზე. მოვლენები გარშემო იცვლებიან ხასიათის შესაბამისად.მელოტი თავიდან მარილიანი ოფლი ამოწეულ ლავიწზე წვიმის წვეთებივით ეცემა და ნელნელა სხეულს უხვრიტავს. დაკრუნჩხული ხელები ბურუსში თამაშობს უხერხული მოძრაობებით და ცხელი ჰაერი სახეს მიცვარავს. ასე იწყება ისტორია არეული და უგულო ადამინისა, რომელიც ვითომ და ღმერთმა დედამიწას მოავლინა რაღაც მისიის შესასრულებლად. თბილ, მაგრამ ნესტიან ოთახში მზის დაკლაკნილმა სხივმა შემოაღწია და ცერა თითზე დამეცა. მტკივანი ხერხემალი ოდნავ გავწელე და წამოვდექი. სიმართლე გითხრათ ძალიან მეზარება ასეთ ქვეყანაში გაღვიძება , მაგრამ ნუ მიწევს! წინა ღამით დატოვებული ჩემი საყვარლის პერანგი აღმოვაჩინე სკამზე მიგდებული, ისეთი სასაცილო სანახავი იყო, აი კოკა-კოლას ბოთლს რომ ნახავთ ნაგვის ყუთზე გადაგდებულს. შემოვიცვი, სიგარეტს მოვუკიდე და გადახოტრილ თავზე თმები შევიმოწმე-იქნებ და გამეზარდა თქო. კარადის თავზე კოლბაში ღეროებგადიდებული ვარდები შევნიშნე. მომკალით ვერ ვიხსენებ იქ რატომ დავდგი. ნუ ეგ მეპატიება. ყავაც მოვადუღე და დამტვერილ საბეჭდ მანქანას გადავხედე. ცალფეხა სკამზე მოვკალათდი. დასაზეთი თითები ავამუშავე და “ასავალ-დასავალისათვის” რაღაც სტატია მივჯღაპნე. მაცივარს გავხედე და დღის გეგმა არ იყო მოხაზული. კისერში მომტეხა უცებ, გახელილი თვალებით თავი უკან გადავწიე. ამ დროს ძალიან მაგრად ვაზროვნებ. გამახსენდა… სპექტაკლი იყო სადღაც, წავალ ან არ წავალ… თუ ჰოროსკოპს დავუჯერებდი პოზიტიური დღე გამომდიოდა.. გერმანულად შევიგინე.. მივდივარ.. სალაროს რიგებში ბუზებივით მომძორო ხალხი შევნიშნე, მოსაწვევიც დავირტყი თუ ავირტყი.. მოვნახე ხავერდისფერი სკამი და დუდნდულები მოვასვენე. ნეტავ სად არიან ლირი და კორტილია? წითელი ჩრჩილისაგან დაჭმული ფარდა ახალ დაძრული მეტროსავით მიემართება, ფერადი დატეხილი ვიტრაჟები, ჩამოძონძილ ტანსაცმლიანი მსახიობები, სიმართლე გითხრათ მოსაწყენი ხდებოდა სპექტაკლი, ვდგებოდი, მაგრამ კუთხეში მტვრისგან მაღალი, უთმო სხეული დაიბადა. შიშველი მარმარილოსფერი კანი ჩემმა ბნელმა თვალებმა დაინახეს, იცით ეს რა შეგრძნებაა?? საიდან უნდა იცოდეს ვინმემ, როგორ იბადება მტვრისაგან ადამიანი. გაიზმორა, გულის ბრაგაბრუგის ხმა მესროლა და შემიყვარდასავით. ამოწეული კოჭები შეუერთდა მის ტერფებს, მყესები დაეჭიმა და ფარდის ნაოჭებისაგან შექმნილმა სიბნელემ გადასანსლა. სპექტაკლიც დამთავრდა, მოსაწყენი, უაზრო. ავდექი ჩაყლაპული ადამიანის გამოსახსნელად, სამაშველო რგოლი ვითრიე და გადავეშვი. იქვე პლედი მოვასხი და ერთად ვისხედით ჩაბნელებულ სცენაზე. ისე მტვრის სუნი კი ასდიოდა, აუფ რა ალერგია მაქვს მტვერზე!!! მაგრამ მაინც ვაკოცე დასუსხულ ტუჩებში,(ეს ალბათ ჩემი ფანტაზიაა, რადგან მართლა ძალიან მინდოდა და მინდა მისი კოცნა)და ვგრძნობდი მტვრის ნაწილაკების ჩანასახებს სისხლში, რომელმაც მომწამლა სამუდამოდ. თბილად გამოვემშვიდობეთ ერთმანეთს მომავალ შეხვედრამდე. ჩემი ყოველი დილა ისევ ისე იწყებოდა, მოსაწყენ სპექტაკლებს ვუყურებდი და შემდეგ პლედშემოხვეულები ვისხედით მტვრის ნაწილაკებით დაავადებულები სცენაზე. განსაკუთრებით თითები მიყვარდა მისი, თხელი, ცივი. ვიცი, რომ გული არ აქვს, მითუმეტეს ჩემნაირი მახინჯი გნომისათვის.სპექტაკლის შემდეგ ელოდებოდა როდის ავდგებოდი და ეზოში დაკრეფილ გვირილებს დავაყრიდი გულზე, ეგონა ასე მაინც გაუთბებოდა. ჰმ, ეს მსახიობები!!! სცენა, მტვერი, მომზირალი მაყურებლის ამოსუნთქულ ჰაერზე მცხოვრები არსებები. დაგრეხილები, მტირალები, მასხარები, დიდებულები, მეფე ლირები, ოტელოები.. მუყაოსაგან შეკერილ კონსტრუქციებში შეკეტილები. არაორდინალურები, გიჟები, უგულოები. დაკემსილ ტანსაცმელში გახვეულები ცრემლს გადენენ თვალებიდან. საგრიმიოროში მაკიაჟს ბამბით იშორებენ, ისე როგორც მაყურებელს ყველა სპექტაკლის დასასრულს. როგორ მინდა მოვწამლო მათი ტანსაცმელი, სცენაზე დეზინფექცია ჩავატარო და მტვერი გავაქრო, მაგრამ მე დაავადდი, მოვიწამლე. გადავწყვიტე ტვინში პროგრამა გადამეტვირთა, ანტივირუსი გადავიტარე და შეკრულ პერანგზე ღილიც გავიხსენი. ისევ ისე განაგრძობდა სპექტაკლების თამაშს, სიმწრის ოფლი სხეულს ნელ-ნელა უხვრიტავდა, აბერებდა. ერთ დღესაც დაკემსილი ღარიბი ტანსაცმლიდან გული გადმოუვარდა და საკმაზივით თეატრის მტვერში ამოვლებული ახალმა წითელმა სცენის ფარდამ შესანსლა.

Advertisements

Single Post Navigation

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: