Hotarunohaka's Blog

Just another WordPress.com weblog

Archive for the tag “ღმერთი”

Change

საბანში გამთბარი მზე გაიზმორა და პირის დასაბანად ჰორდოელექტროსადგურის საცავებს ჩამოუარა..
უნდა შევცვალო ნაწერი და მხიარული გავხადო.. ტვინგამოლაყებული ხალხი ტრანსფორმაციას მოითხოვს და მეც გიძღვნით ამ “ჯღაბნს”..
ბევრია სისხლი, ძვლები და განსაკუთრებით ხერხემალი, დეპრესია და დროა CHANGE..
ბეღურები ნისკარტებს ილესავენ და პურის ნატეხებს აცმაცუნებენ.. ხახაგამომშრალი ბავშვები გლდანის პარკში დარბიან..
მინდორში  გაშლილ სუფრაზე მე და ღმერთი ყავას ვსვამთ და ბიბლისსს ახალ ვარიანტზე ვსაუბრობთ. სიახლეს ვთავაზობ, მაგრამ წარშეკრული მიყვება, რომ რაღაც დამაკლო..  გამიღიმა.. სულაც არ იყო მრისხანე. საჩუქრად ლავიწის ძვლის ქვემოთ პეპელა დამახატა და გაქვავებული გვირილებისაგან შეკრული “ბაითი” მაჩუქა.
შუადღე დადგა და მზე “მაქუინის” ახალი მოდელის კაბას იხდენს.. იასამნისფერსახიან მოსიარულე ადამიანებს გამჭირვალე ცელოფნის ტანსაცმელი გადაუცვამთ და თავმომწონედ “დატრაშუნობენ”..
ჩემს ჭრელ კაბას მაგნოლიას სუნი ასდის.. მწვანე ბათინკებზე წითელი პეპლები დავაკერე და დედამიწის გარშემო “კამარას’’ ვკრავ..
ჩემი წიგნიდან ამოხეული ფურცლებისგან თვითმფრინავებს ვაკეთებ და დაორთქლილები კოპიტნარის აეროდრომზე ისვენებენ..
სათვაალეებად შსს-ს შენობის მინები გამოვიყენე და აფუმფულებულ ღრუბელზე სიგარეტს “ვაქუილებ” და აჰა ჩემი CHANGE პოსტიც…

ახალი ღმერთი

შაქრის ქვიშაში პატარა  ბავშვი იესოს ვერცხლის ქანდაკებას ჯვარზე აჭედებს და გასართობ პარკში ხეზე კიდებს.. მან უკვე იცის რომ ახალი ღმერთი გამოიგონა და გადაწვიტა ბავშვურად თაყვანი ეცა ვერცხლის იესოსთვის..
დაჯდებოდა და სადილის შემდეგ ყოველდღე უყურებდა.
ბავშვური სიტყვებით ელაპარაკებოდა და ამას ლოცვა დაარქვა..
ლოცვის შემდეგ ხელებს ცაში აღმართავდა..
ვიღაცის მიერ შექმნილმა ე.წ დრომ თავისი გაიტანა და ქანდაკებას ბზარები გაუჩნდა.. დახეთქილი სხეულიდან შაქრის კრისტალებმა მზეზე ბრჭყვიალი დაიწყეს და პირველი სასწაულიც დაიბადა..
წვიმის დროს ფოთლებისგან სახლს უკეთებდა და შეიქმნა პირველი თავშეფარი ახალი ღმერთისთვის..
ყოველი დღე იყო იმ დღის დასაწყისი, და ყოველი წელი იყო იმ წლის დასაწყისი..
ახალი ლოცვა იყო ძველი ლოცვის ახალი ვარიანტი..
ძველი ბავშვი იცვლებოდა ახლით.. და ის ახალი ხანდახან ძველითაც..
ფოთლის სახლი შეცვალა ხემ და ხე შეცვალა ცემენტმა..
ბავშვის ძვლები გაზარდა “კალცმა”.. მაგრამ ახალი ღმერთი ისევ ისე იყო ჩამოკიდული და ახალ ბავშვს დახეთქილი გულით ელოდებოდა..

Post Navigation