Hotarunohaka's Blog

Just another WordPress.com weblog

ჩემი გაფერადებული ტაძრები

დაბერებული მიწიდან წითელი სისხლის სუნი ამოდის და გარემოს ხუთავს. სწროსძირიანი ფეხსაცმლით მოსიარულე ადამიანები სისხლს ვიკრავთ და სამყაროს ვაწითლებთ. უკვე ტაძრებსაც მოედოთ წითელი ხავსი, სულს ღაფავენ და ჭრილობებს ილოკავენ. ჩემს სულს ნეკა თითიდან დაეწყო გაწითლება, მუხლებამდეა უკვე ასული.. ვერაფერს ვშველი.მოტყუების მიზნით თავი წითლადაც კი შევიღებე. მაგრამ ამ სამყაროში განა ვინმეს მოატყუებ???? უემოციო გავხდი.ტაძრებში დავტოვე ერთი ქილა სისხლი და ცოდვებისაგან განთავისუფლებას ველოდები. გარშემო ლურჯი თევზიც კი დავუყენე მცველად. მონაცრისფრო მანტიაში გამოწყობილი ყოველ ღამით ჩემი სულის მოსაკითხად მივდივარ.ნაწილაკებად განაწილებულია კონქებში, ბაბტისტერიუმში, საკურთხეველში, პილონებში, გუმბათის თავზე კი ლურჯი არსებები დასრიალებენ. პირიდან გადმოსული თეთრი სითხით ვცდილობ საიქიოს გავგზავნო, მაგრამ მტკვარში უმოწყალოდ ეშვებიან და ფეკალიების სუნში ვერ ვპოულობ. ხო! კვლავ არაფერში მჭირდება ლურჯი თევზი, რადგან სიწითლემ უკვე მკერდამდე მიაღწია. ფიქრებში გადახლართულ აზრებს ვალაგებ, ამასობაში ბინდმაც დამკრა თვალებში. მახსენდება გაყინულ მიწაზე მოსიარულე ადამიანი, სველი თმებითა და ლურჯი ბლანჟით.მის გაყინულ თითებს დრამების ჯოხებად ვიყენებ ხოლმე. სანაპიროზე ლუდი ავიღე, ბოტასები ჩავისცვი და ასე მკერდამდე შეღებილი კარებზე დავაკაკუნე: “შენი თითები გაცვდა და იქნებ ახალი მათხოვო, არა????

Advertisements

Single Post Navigation

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: